28 Kasım 2010 Pazar

bir ağustos vakti

Por una cabeza'yı dinleyip pervaneler altında tango yapılan, akşamları denizin ılık rehavetine yürünüp, neşe ve huzur bulunan kısacık bir zaman yaşamıştık bir vakit...
İri bir yakut yitirmiş gibi hayıflanıyorum kaybettiğim o demi düşündükçe şimdi... dönüş imkansızdır, ama görünce o vakitten bir iz, Attila İlhan'ın Révolition'unu söylüyorum için için... çünkü bir zaman biz öyle idik.


sarmaşıklı bir ev, güneşli tertemiz camları,
yine chopin’den révolution’u çalar komşumuz,
sen işinden ben işimden dönünce akşamları,
soframız hazır taze ekmek limon çiçekleri,
billur bardakta şeker gibi tatlı suyumuz,
sonra ben sana nâzım’dan şiirler okurken,
üşüşür penceremize gece kelebekleri,
artık dalar gönlümüzce büyük şeyler düşünürüz,
neler düşünürüz sevgilim neler düşünürüz,
her sıçrayış bir birikişe bakar,
her birikiş bir sıçrayışı hazırlar,
baştan başa tarih birikip sıçramalarla doludur,
yine chopin’den révolution’u çalar komşumuz,
saat kulesi gecenin on birini vurur,
varıp deliksiz uyuruz uyuruz sabahleyin,
bıraktığımız yerden hayata başlamak için…. 

1 yorum: