4 Temmuz 2010 Pazar

sabaha kadar Liszt..


Hareket halindeydim,

Buradan uzakta başka bir yerde durağan bir hareketin merkezinde... Bundandır, yazamadım bir süre. Nihayet dönüş vakti geldiğinde koltuğa kuruldum ve senelerdir kaybolmasınlar diye kırk kopya haline getirdiğim soundtrack arşivimi dinlemeye koyuldum, üç saatlik liste sona erdiğinde gecenin karanlığında ikinci defa aynı duygulardan geçemeyecek kadar kendimle savaş meydanında vuruşuyordum... en nihayetinde radyoda şansımı denemeye karar verdim, frekanslar arasında gezinirken 93.6 Trt 3 bana durmamı emretti, çünkü bu gece Franz Liszt gecesiydi. ve geri kalan üç saat boyunca çok sevdiğim Liszt bana eşlik etti... Gün aydınlanıp evime her geçen saniye daha yakınlaşırken piyanonun büyüleyen sesi, huzursuz ruhumdaki iyileştirici tedavisini bitirmek üzere son es lerini verdi...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder